Krzew o rozległym zasięgu występowania, od środkowej Europy po Japonię. W Polsce spotykany na Lubelszczyźnie i w Puszczy Sandomierskiej na wilgotnych łąkach i torfowiskach żurawinowych, bagnach i w rowach i na siedliskach skrajnie suchych. Krzew o pędach sztywnych, wyprostowanych, brązowożółtych i nagich, tworzący podziemne rozłogi z których wyrastają liczne pędy. Dorasta do 2 m wys. Liście wąskoeliptyczne, do dł. 8 cm, zaostrzone, regularnie piłkowane, zielone, od spodu jaśniejsze i pokryte włoskami na nerwie głównym. Kwiaty liczne, drobne, od ciemno różowych do białych (zależnie od kwasowości gleby), w gęstych, miękko owłosionych kwiatostanach dł. do 12 cm. Kwitnie w czerwcu i w lipcu. Krzew o małych wymaganiach glebowych, wytrzymały na niskie temperatury i na suszę. Dobrze znosi zanieczyszczenie powietrza pyłami i dymami. Rośnie na różnych siedliskach od wilgotnych do suchych, na stanowiskach słonecznych i zacienionych. Polecany do zadrzewień przydrożnych, wiejskich, miejskich i osiedlowych oraz dla celów rekultywacyjnych, szczególnie dla terenów zniszczonych przez przemysł. Dobrze rośnie w miejscach zacienionych, np. pod konarami wysokich drzew.
grupa użytkowa
| liściaste krzewy
|
forma
| krzew |
siła wzrostu
| roślina szybkorosnąca
|
pokrój
| krzaczasty wyprostowany
|
docelowa wysokość
| od 1 m do 2 m
|
barwa liści (igieł)
| jasnozielone
|
zimozieloność liści (igieł)
| liście opadające na zimę
|
rodzaj kwiatów
| kwiatostan
|
barwa kwiatów
| różowe
|
pora kwitnienia
| maj
|
nasłonecznienie
| stanowisko cieniste
|
wilgotność
| roślina tolerancyjna
|
ph podłoża
| roślina tolerancyjna
|
rodzaj gleby
| roślina tolerancyjna
|
walory
| ciekawy pokrój
|
zastosowanie
| ogrody przydomowe
|
strefa
| 4
|