Wysokość: Od 100 do 120 cm.
Ozdoba rośliny: Fiołkowo niebieskie kwiaty na szczytach łodyg. Istnieją też odmiany o kwiatach białych i fioletowych. Płatki kwiatów węższe niż u irysa bródkowego, u nasady żyłkowane. Roślina kwitnie obficie.
Liście irysa syberyjskiego są wąskie, długie i trawiaste. Tworzą malownicze kepy w ciemnozielonym kolorze.
Pora kwitnienia: Koniec maja, początek czerwca.
Uprawa: Roślina wyjątkowo łatwa w uprawie, niewybredna i wytrzymała. Nie wymaga w zasadzie żadnych specjalnych starań, jest odporna na choroby i mrozy, nie trzeba jej nawozić. Jedyne wymaganie dotyczy wilgotności gleby. Kosaćce syberyjskie są bardzo trwałe - w jednym miejscu mogą rosnąć przez wiele lat. W dobrych warunkach roślina jest trochę ekspansywna.
Rozmnaża się przez podział kłączy, nalepiej w kwietniu.
Gleba: Może rosnąć w każdej glebie byle odpowiednio wilgotnej. Miejsce może być nawet zabagnione.
Stanowisko: Dostosowuje się do każdego stanowiska; może rosnąć w słońcu półcieniu lub cienu, choć najlepszy jest półcień i żyzna gleba
Zastosowanie: Ze względu na wytrzymałość może być sadzona w miejscach nieodpowiednich dla innych roślin - cienistych i mokrych. Można też sadzić ją na rabatach bylinowych. Pięknie wygląda przy oczku wodnym, szczególnie w porze kwitnienia. Trawiaste liście mogą udawać szuwary. Dobrze rośnie w towarzystwie innych większych bylin lubiących wilgoć takich jak hosty i języczki pomarańczowe. Nadaje się na kwiat cięty. Irysy syberyjskie ścinamy, gdy 1-2 dolne kwiaty są rozwinięte.