GLOXYNIA LUZ 5-6 / ZEST.G05

Różne odmiany Opis Rodzina: Gesneriaceae – ostrojowate. Trzeba wyjaśnić, że nazwa Gloxinia była tą pod jaką roślina została wprowadzona do uprawy. Po dalszym rozpoznaniu roślin i poznaniu innych gatunków, naukowcy – systematycy uznali że nazwę tą zachowa się dla roślin, które mają kłączowe korzenie. Natomiast dla wszystkich roślin z tej rodziny, które rozwijają się w oparciu o bulwy utworzono nową grupę i nazwano Sinningia. Nazwa ta wywodzi się od nazwiska niemieckiego botanika, który był dyrektorem Ogrodu Botanicznego w Bonn Wilhelma Sinninga. Gatunków sinningii jest ponad dwadzieścia. Skupimy się tu na opisaniu wymagań mieszańców powstałych w szklarniach hodowców. Charakteryzują się one wielkimi, aksamitnymi kwiatami o dzwonkowatym kształcie z pięcioma płatkami koronki. Kwiaty są wzniesione na krótkich szypułkach. Liście duże, miękkie, pokryte delikatnymi włoskami, co powoduje, że w dotyku przypominają welur. Mam nadzieję, że po przeczytaniu tego co niżej nikt już po przekwitnięciu nie będzie wyrzucał kwiatka do śmieci. Występowanie Gatunki macierzyste, które użyto do krzyżówek pochodzą z tropikalnych lasów deszczowych Ameryki Południowej i Środkowej. Wysokość Mieszańce osiągają 20 – 30 cm wysokości. Termin kwitnienia Jeśli hodujemy bulwę w naturalnym świetle to kwitnąć zaczną wczesnym latem. Ich kwitnienie trwa dość długo bo z reguły kończy się około połowy września. Kolor kwiatu Co roku pojawiają się nowe mieszańce lecz najczęściej spotykane są barwy czerwieni, karminu, różu, fioletu, co nie oznacza, że nie ma na przykład zielonych kwiatów. Często spotkamy mieszańce o kwiatach dwukolorowych. Stanowisko Roślina najlepiej będzie się czuła na oknie wschodnim lub zachodnim. Jeśli takiego nie mamy ustawmy ją tak by miała dużo światła lecz nie sięgało tam słońce. Pamiętajmy, że roślina rośnie w lasach więc nie jest tam narażona na bezpośrednie działanie słońca. Wymagania Pod względem temperatury w okresie wegetacyjnym nasze mieszkania są odpowiednie bo zapewnią jej optymalną dla niej temperaturę czyli między 20 a 25 oC. Gorzej jeśli chodzi o wilgotność powietrza. Pamiętajmy że to roślina lasów deszczowych gdzie wilgotność powietrza jest ogromna. Ponieważ rośliny nie tolerują zraszania jedynym sposobem na poprawienie wilgotności jest ustawienie kwiatka na podstawce wypełnionej kamykami i gdzie nalano wody. Woda nie może jednak sięgać dna doniczki bo bulwa szybko nam zgnije. Przez cały sezon podlewamy obficie ale między podlewaniami górna warstwa podłoża musi lekko przeschnąć. Ponieważ Sinningia lubi podłoże kwaśne do podlewania używamy wody przegotowanej. Także temperatura wody używanej do podlewania ma znaczenie. Opady w tropikach są ciepłe zatem i my używajmy letniej wody. By utrzymać jak najdłużej właściwy czyli kwaśny odczyn podłoża co 4-5 podlewanie dajmy wodę zakwaszoną albo cytryną albo octem. Przy czym łyżeczkę octu stosujemy na około 5 litrów wody. Raz w tygodniu razem z podlewaniem zasilmy roślinę. Ponieważ we wzroście bulw duży udział ma potas dlatego stosujmy nawozy o zwiększonej dawce tego składnika. Warunek ten spełnia chociażby nawóz do roślin kwitnących. Jeśli kupimy w necie nawóz o podwyższonej zawartości i fosforu i potasu to będzie to nawóz optymalny. Pozwoli on roślinie kwitnąć i obficiej i dłużej jednocześnie pozwoli jej odbudowywać bulwę. Po zakończeniu kwitnienia bardzo wolno ale ograniczamy podlewanie. W żadnym jednak wypadku nie wolno dopuścić do więdnięcia liści. W coraz większym stopniu liście będą brązowieć i zasychać. Po ich zaschnięciu obcinamy je i doniczkę wraz z bulwą trzeba przenieść do jak najchłodniejszego pomieszczenia. Optymalna temperatura okresu spoczynku to około 15 -16 oC. W tym czasie bulwy nie podlewamy. Jeśli wynieśliśmy doniczkę do piwnicy około lutego zerknijmy czy nie pojawiło sie coś zielonego. W końcu lutego przynosimy doniczkę z piwnicy wyjmujemy bulwy i ponownie sadzimy do świeżej ziemi. Jeśli używamy standardowej ziemi do kwiatów wymieszajmy ją pół na pól z wermikulitem, perlitem czy grysem akwarystycznym. Zabezpieczy to nas przed przelaniem na co roślina jest bardzo wrażliwa. Bulwę sadzimy na taką głębokość, aby nakrywała ją 2 centymetrowa warstwa gleby. Doniczkę stawiamy w ciepłym miejscu i dopóki nie pojawią sie liście podlewamy dość oszczędnie. Jeśli z jednej bulwy wykiełkuje więcej niż 2-3 pędy usuńmy je. Roślina nie wykarmi tylu kwiatów i będą drobne. Może sie tak zdarzyć, że kupiliśmy bulwy i za żadne pieniądze roślina choć zdrowa nie chce wypuścić pąków kwiatowych. Niestety najprawdopodobniej bulwę zbyt wcześnie „wybudzono”. Ten sezon ta bulwa będzie produkować tylko liście. Jedyne co możemy zrobić to od września powoli zasuszać i poczekać na kwiaty w przyszłym sezonie tym większe, że bulwa nam urosła. Rozmnażanie Sadzonki długości 5-7 cm można ciąć z pędów jeszcze przed związaniem pąka czyli wiosną.