BUKSZPAN SEMPERVIRENS BONSAI SPIRALA 160/45

Bukszpan wieczniezielony należy do rodziny Bukszpanowatych (Buxaceae). Na świecie znane jest 30 gatunków bukszpanu. W stanie naturalnym bukszpany występują w Europie, pł-zach. Afryce, Ameryce Środkowej i w Azji. Liście bukszpanu są jajowate, małe, błyszczące, skórzaste, ciemnozielone lub żółte. Spotykane są też odmiany o liściach dwubarwnych. Niepozorne kwiaty umiejscowione w kątach liści pojawiają się na bukszpanie od kwietnia do maja. Owoce bukszpanu przybierają postać małych rogatych torebek z niedużymi, czarnymi nasionami. Ze względu na zawartość szkodliwych alkaloidów bukszpan należy do roślin trujących. Ta właściwość wykorzystywana jest jednak w przemyśle farmaceutycznym w produkcji leków przeciwbólowych i przeciwgorączkowych. Drewno bukszpanu jest bardzo trwałe, dzięki czemu jest wykorzystywane min. do produkcji instrumentów muzycznych. Bukszpan - odmiany na żywopłot Na niskie formowane żywopłoty najlepiej nadają się odmiany bukszpanu wieczniezielonego Suffruticosa i Elegantissima. Obie doskonałe są również do uprawy w pojemnikach. Suffruticosa ma podłużne, jasnozielone, lśniące liście. Jest to odmiana karłowa - nie przekracza 1 m wysokości, dzięki czemu świetnie nadaje się do tworzenia niskich żywopłotów i obwódek. Odmiana Elegantissima charakteryzuje się natomiast liśćmi z białą obwódką, które szczególnie efektownie prezentują się na wiosnę. Na niskie formowane żywopłoty możemy także przeznaczyć odmianę bukszpanu drobnolistnego Faulkner. Wymagania i uprawa bukszpanu Bukszpan wieczniezielony dobrze rośnie zarówno na stanowisku słonecznym (ale nie narażonym bezpośrednio na silnie palące promienie słońca) jak i lekko zacienionym. Lubi stanowiska zaciszne i wilgotne, jednakże nie podmokłe. Roślinę należy podlewać regularnie ale nie nadzbyt obficie, również zimą i na przedwiośniu, kiedy rozmarznie ziemia. Krzewy mogą rosnąć niemal na każdej glebie, choć najlepiej czują się na wzbogaconej kompostem przepuszczalnej ziemi gliniastej o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym. W takich idealnych warunkach glebowych wytrzymają okresową suszę jak i zanieczyszczone miejskie powietrze. Trzykrotnie w ciągu roku (na przełomie marca i kwietnia, w czerwcu i pod koniec lipca) warto żywopłot z bukszpanu zasilić nawozem. Najlepszy będzie kompost z dodatkiem mączki kostnej. Jeżeli wydaje się nam to zbyt pracochłonne, możemy rośliny zasilić tylko raz w okresie wiosennym, stosując nawóz wolnodziałający. W bardzo mroźne zimy bukszpan może przemarzać, szczególnie na wschodzie kraju (mrozoodporność - strefa 6B). Dlatego też krzewy rosnące zarówno w pojemnikach jak i w gruncie dobrze jest osłaniać na zimę agrowłókniną. Zabezpiecza to je nie tylko przed mrozem, ale i przed wysuszającymi zimowymi wiatrami, które mogą uszkodzić ich zimozielone liście.